Бастапқыда мен жанның бар екеніне еш күмәнсіз сендім, сосын оның табиғатының сырына қызыға бастадым.
Мен табанды түрде зерттеп, жанды табуға ұмтылдым.
Ақырында мен өзімнің жанымды қоршап тұрған қабық екенімді түсіндім.
Менің сенетін бөлігім де, қызығушылық танытқан бөлігім де, табанды түрде іздеген бөлігім де, тапқан бөлігім де, соңында тапқан нәрсем де басқа ештеңе емес екенін түсіндім. менің жаным сияқты.
Мені жарыққа апарған қараңғылыққа алғыс айттым және мен өзімнің бейнеленген көріністі дайындаған пердеге құрмет көрсеттім; менің жан дүниемнің айнасында жасалған көрініс.
Содан бастап мен әркімнің жанын менің жанымдай көріп, жан дүниемді әр адамның жаны деп түсіндім. Мен жалғыз екенімді білгенде таң қалдым, егер ол жерде мүлде біреу болса.
Мен бұрын-соңды болғанның бәрімін және болашақта мен бәрі боламын.
Ал менің қуанышымда шек болмады.
Расында, мен тұқыммын, мен тамырмын,
Мен осы өмір ағашының жемісімін.
Хазірет Инаят хан
Аударған: Жүрсін КӘРІМ
