Ертеде бір қариядан ауылдастары:
- Көп, жасадыңыз, ДҮНИЕНІҢ ҚЫЗЫҒЫ НЕДЕ?!- деп, сұрайды.
Сонда қарт:
- Е, сұрағандарың жөн, менде не қалды дейсің?!
Ет кетті, сүйек қалды.
Тіс кетті, иек қалды.
Алысқа көз жетпейді.
Қаттыға тіс өтпейді.
Көксауыр кебіс кидім, төрге шыққаны жоқ.
Сұлудың бетінен сүйдім, ерніме жұққаны жоқ.
Жақсы ат міндім, тақымға жұққаны жоқ.
Асылдан киім кидім, иығыма жұққаны жоқ.
ДҮНИЕДЕ ТАТУ-ТӘТТІ ӨТУ БІР ҒАНИБЕТ ЕКЕН,- депті.
